nog even geduld ;)

 

Kadoverload

op .

Sint 2016


Het is weer zover: Floris gaat zijn jaarlijkse neiging tot spoiled brat weer ondergaan. Want de Sint komt... op 7 verschillende plaatsen. En dan is het Kerst... op 7 verschillende plaatsen. En iedereen zorgt meer dan 1 kadootje, dus make the count. Het gaat er zwaar over, en er valt jammer genoeg weinig aan te doen. Laatst liep ik in een speelgoedwinkel met Floris en ging elke rayon af. 'Wat wil je nog hebben, zoon?'. Erover, toch?

Nog iets anders: in een kind zijn hoofd kan deze vraag wel eens gaan passeren denk ik. Grote broer krijgt twee keer zoveel kadootjes. Net zoals op vakantie gaan. The perks of...? To be continued xx
#coparenting #issues

 

 

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Een 7/8 broer

op .

Knoop het in uw oren, mannekes

Floris is een fiere grote broer. Tot op de dag van vandaag hebben we nog geen jaloezie ondervonden, wat ik eerlijk gezegd wél verwacht had. Hij is zo zorgzaam en doet niets liever dan baby Will te laten lachen. Allemaal erg leuk, maar er is ook een keerzijde...
Ongeveer halfweg mijn zwangerschap wilde Floris plots niet meer bij zijn papa slapen. Wetende dat dit in ons geval slechts twee dagen is op twee weken, deed geen deugd voor zijn papa en Katerine. Maar ook omi en opi kregen een njet, terwijl hij daar normaalgezien zo graag blijft logeren. Het argument van de kleine man was het volgende: 'Ik heb ook in mama's buik heeft gewoond en vond het daar heel fijn'. Ow-kayyy... wat betekent dat allemaal? We gaan er zo goed mogelijk mee om en forceren niets. Dankzij onze goede verstandhouding verloopt dit allemaal vlotjes en gaan ervan uit dat deze fase wel weer overwaait.
Intussen is Will bijna 4 maanden en kunnen we de keren dat Floris niet thuis heeft geslapen op een hand tellen. Intussen blijkt dat Floris met een zekere angst kampt dat wanneer hij niet bij ons is, we hem gaan vergeten. Lees: dan is Will alleen bij mama en oh wee...

Mijn hart breekt, want ik begrijp zijn kinderlogica na 5,5 jaar wel behoorlijk goed. Hoe hard ik ook mijn best doe ze allebei evenveel kusjes en knuffels te geven, evenveel lieve woorden (Floris zelfs nog meer)... hij staat nog steeds twijfelachtig tegenover elders te slapen. En dat is niet leuk voor 'de anderen'. Ik wou dat ik er iets aan kon doen, en geloof wel dat dit gaat wegebben. Maar in the meantime zitten we dus met deze situatie. Dat ze het maar goed in hun oren knopen, mijn mannekes (foto).
Hoe reageert jouw kiddo op (de komst van) zijn of haar plusbroer of -zus?

 

 

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Add SOME colour

op .

please wear sunglasses while watching
Waarom ik een foto van deze lelijke kinderschoenen plaats? Dan heb ik er nog niet bijverteld dat ze ook licht geven als je ermee wandelt... Mijn ogen doen zeer als ik er naar kijk. Ja hoor, deze foto kreeg ik via whatsapp met de aankondiging dat Floris nieuwe schoenen heeft gekozen. Hij ging met zijn papa op zoek naar pantoffeltjes en ze kwamen met deze kleurboeken thuis. Ik begrijp dat de kleine man ze de max vindt, absoluut. En kwalitatief is dit een degelijke schoen, helemaal akkoord. Dus tot zover goed gedaan allebei. Maar daar stopt het dan ook, sowwie. Ik ben sowieso al een type dat bijzonder moeilijk is in het mooi vinden van jongensschoenen. Al dat bruin en raar blauw en die kleurencombo's, en waarom lijken de meeste modellen alsof ze op rubberen banden steunen? Jikes, not my thing. Ik hou mijn hart al vast voor de komende seizoenen. Sandalen, quoi. Gezond voor de voetjes, volg ik helemaal. Maar iets esthetisch verantwoord is nu eenmaal moeilijk te vinden. En ja, Floris zijn papa ziet graag kleur en ik doseer wat liever (grijns). Soit, tot zover mijn klaagzang. Want deze uglies komen wél van pas vandaag, op gekke-schoenen-dag. Floris zal met glans de dresscode halen; hij mag ze nog het hele carnavalweekend dragen (gniffel). 

 

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Sint en de 7 schoenen

op .

spoilt milk

Zondagavond komt Floris terug van zijn papa, vrolijk gepakt met zijn 'nieuw speelgoed' van de Sint. Jaha, want in co-ouderschap nemen we 6 december met een pakje zout omdat het logistiek niet haalbaar is ;) Zo is de lieve goede man al bij papa & Katerine geweest én bij nonna. Dat is dan twee op zeven. Zéven, inderdaad... want naast mama en papa is er nog Metie, de grootouders (die ook gesplitst zijn aan de kant van zijn papa) en de plusgrootouders. Zo krijgt Floris op welgeteld 7 plaatsen een kadootje van de sint. En nu moeten we eerlijk zijn: de meeste partijen zorgen toch wel minimum twee kadootjes ("eentje is geentje"). Reken maar om... Om dan twee weken later nog eens van die mensen een kerstkado (of twee) te krijgen. Begrijp me niet verkeerd; ik gun mijn oogappel àl het speelgoed van de wereld. Maar zijn ingesteldheid moeten we met z'n allen wel op een gezond niveau houden. Lukt aardig hoor. Floris 'bestelt' bij iedereen gewoon zijn wishlist. Kan het hem niet kwalijk nemen natuurlijk... Another disgusting advantage of co-parenting. Onthou vooral deze quote, vind ik persoonlijk subliem:

"Your children need your presence more than your presents."

 

En jà, er zal vast wel een dag komen dat hij liever naar papa gaat omdat hij daar meer dit of dat heeft, of mag. I KNOW. Maar maak ik me voorlopig geen zorgen over. We're doing all pretty fine :)

 

xx

Good-bye

op .

Stay strong!

Vanmorgen zat er weinig goed in mijn goodbye. Zucht. Die feestdag in het midden van de week vraagt weer een geregel van hier tot in Tokio. Ik geef Floris mee dat we elkaar terugzien donderdag na school. Maar ik moest in zeven haasten vertrekken naar het werk, waardoor er weinig sprake was van een deftig 'afscheid'. En dat gaf me een instant sad feeling...  No proper goodbye = not good. Geldt wat mij betreft trouwens voor alles. Nooit weggaan tijdens een ruzie, stel je voor dat er iets gebeurt. Altijd een zoen, knuffel, knipoog of fistpump whatever. En dat laatste graag in het gezicht, voor deze maandag.
Monday, pas mon day. Bam!

Spelen en spelen

op .

The Avengers

Floris zijn papa kocht, samen met zijn Playstation, ook een spel voor zoonlief: The Avengers van Lego. Die twee Swijsens in de zetel, ik kan me er al iets bij voorstellen. Dolenthousiast vertelt Floris me er keer op keer over, en ik voel ergens dat ik die stokoude Xbox van lief Jeroen misschien toch maar weer moet bovenhalen. Zo gezegd, zo gedaan. Datzelfde spelletje krijgt hij van nonna voor zijn verjaardag, dus nu kan hij het ook bij ons spelen.

Maar lieve mensen, ik ben daar geen voorstander van. Er is al zoveel: tv, Netflix, smartphone, ipad. Daar kan die kleine van mij al behoorlijk aan gekluisterd zitten.
We besluiten uiteindelijk bij ons thuis de afspraak te maken dat -net als tv etc-  Xbox af en toe kan, alleen als wij goedkeuren. Ik hou er zo van als hij zijn speelgoed bovenhaalt en zijn fantasie de vrije loop laat. Of we naar buiten trekken en wat balletjes trappen. It's all about balance, right?
Soit. Jeroen speelt op zijn beurt ook al wel eens mee, uit nieuwsgierigheid én uiteraard door het effect wat zo'n ding heeft op mannen (lees: in een oogwenk verslaafd). Wat blijkt nu? Captain Flomerica gidst Jeroen als een pro door het spel; hij kent er werkelijk àlles van. Confronterend, ik wist eerst niet wat ik zag. Hij heeft al goed geoefend bij papa... en daar kan ik niet veel op zeggen. Natuurlijk heb ik het al lachend eens aangehaald en gepolst hoeveel hij effectief speelt, maar daar houdt het dan ook op. Want bij iedere thuis gelden er regels, dat hoort zo.
Ik ben al blij dat Floris in beide gevallen een warme en liefdevolle thuis heeft, met stabiele relaties. Bij 'de wissel' moet hij zijn knop omdraaien en ik heb er alle begrip voor dat dat niet altijd even makkelijk is en zal blijven. Hashtag co-ouderschap, voilà ")


en #HULKSMASH!

Die eerste keer

op .

Floris paragliding

 

Zaterdag krijg ik bericht dat Floris zijn eerste ervaring met paragliding een feit is. Fier dat ik ben! En jà, dan sluipt ongevraagd die lastige 'Was ik er maar bij' in mijn gedachten, en de  'Verdorie zo jammer dat ik dit moet missen'. Maar het belangrijkste is dat hij dit kan meepikken en zich amuseert. It shows :) Ik weet intussen heus wel dat ik zijn eerste keren niet allemaal kan meemaken. Zo bleek vorige zomer in de speeltuin dat hij de deathride al had gedaan. Owkay... even slikken en doorgaan. En vooral positief bekijken, wie weet kan hij volgende week fietsen zonder wieltjes. Het hoort er nu eenmaal bij, en dat geldt wederzijds. Dit weekend mag ik trouwens eens zwaaien van op de wei naar zoonlief in de VIP-area van Pukkelpop. Zo gaat dat dan, want papa neemt hem mee. En dat is helemaal goed, het voelt alleen zo... mja.
Het leven zoals het is: co-ouderschap. Waarin we zoveel mogelijk streven naar het geluk van onze kleinste grote vriend. Have fun in Rhodos, lieverd! 

Foto: Floris omringd door Katerine en omi; in goeie vleugels

Het gemis

op .

Kleine alles van me...

 

I SO hate to say, maar na 2 weken een fulltime zoon (lees: vakantie en 24/7 bij mij) doet de eerste dag 'zonder' al teveel met mijn week hart. Verdorie, Lo, sterk zijn. Genieten van de rust (maar ik vind die kleine spraakwater rond me leuker), tijd voor die to-do-list (true), een romantisch diner met mijn lief (2 borden, geen 3, mama),... Het vraagt aanpassing. Volgende week vertrekt zoonlief btw een week naar Rhodos, ik probeer er voorlopig nog niet teveel aan te denken. Jongens toch, de impact van een kind he. Kan je nergens mee vergelijken. Goed, ik ga weer sparren met mijn to-do's.
Ciao xx

Vaderdagvragen

op .

Vaderdagvragen...

Zo, Vaderdag zit er weer op. Ik vind het een beetje lastig, gezien de gezinssituatie. Want hoe moest ik dat aanpakken met kadootjes? Hoort het nog om voor de papa van Floris iets te kopen, of is dat dan aan zijn nieuwe partner? Zelf kreeg ik bloemen voor Moederdag. Een bos van Jeroen, een handvol bloemen die Floris met Jeroen had uitgekozen en een boeket van Floris zijn papa. Dus ja, dan moet ik toch ook iets zorgen voor hem? Of niet? Begrijp me niet verkeerd, ik ben dol op kadootjes geven dus het is me zeker niet teveel. Maar ik weet gewoon niet goed wat juist is.
Dezelfde problematiek met verjaar -en feestdagen...

Note to self: beginnen aan een handboek voor co-ouderschap 

 

 

De Regeling

op .

 togetherVoor de geïnteresseerden: 'De Regeling van Floris', anno 2015.
Het werd namelijk hoog tijd voor aanpassingen, want de kleine man wist het even niet meer. Vragen als ‘Waar ga ik nu naartoe?’ horen niet voor een driejarige. En die hebben we sindsdien gelukkig niet meer gehad. Floris is tijdens de week bij mij en om de twee weekends (van vrijdag na school tot zondagnamiddag) bij zijn papa. Die haalt hem wel op maandag en dinsdag van school; ik pik Fje op mijn beurt dan daar op na het werk.
Happy kid, happy parents. All 4.